Miłość, ciekawość, prozak i wątpliowści

„Miłość, ciekawość, prozac i wątpliwości” Lucíi Etxebarríi to nietypowa książka. Niewątpliwie też niezwykła. Hiszpańska pisarka posłużyła się wyszukaną metodą przedstawiania rzeczywistości poprzez naprzemienne wspomnienia trzech sióstr. To pozwala spojrzeć na ich życie z różnych punktów widzenia. Co więcej, poznajemy bohaterki nie tylko od nich samych ,ale także od osób im bliskich.

Etxebarría wprowadza zainteresowanie psychiką kobiety, co w historii literatury w tak wielkim stopniu pojawiło się po raz pierwszy dopiero w XXI wieku. Dziś zyskało bardzo duże zainteresowanie i popularność, co można zauważyć w powstawaniu licznych filmów , seriali i książek o tej tematyce.

Autorka przedstawia w swej książce stereotypowy podział kobiet XXI wieku : oschła bizneswoman, ‘kura domowa’ oraz ‘ wieczna imprezowiczka’. Każda z sióstr jest przedstawicielką jednego z nich nie mając nic wspólnego z pozostałymi.

Z pozoru Cristina , Ana i Rosa są swoimi przeciwnościami. Ich światy nie pasują do siebie. Bohaterki nie potrafią zrozumieć siebie nawzajem. Jednak jest coś , co je łączy – samotność. Każda z nich czuje się zagubiona i szuka zrozumienia. Dzięki temu z biegiem czasu bohaterki odnajdują w swoich siostrach cechy, które podziwiają i których im brakuje.

Poprzez historie bohaterek pisarka przedstawia problemy z jakimi borykają się Hiszpanki XXI wieku. Wychowane w patriarchalnym wzorcu rodziny, zdominowane przez kult macho, poddają się nakazom lub też za wszelką cenę starają się im przeciwstawić – nieodpowiedzialną zabawą pełną narkotyków i przygodnego sexu lub też poświęceniem życia tylko i wyłącznie pracy.

Etxebarría ukazuje kobiety jako ‘córki Ewy lub Lilith’. Ewa jest symbolem kobiety posłusznej, podporządkowanej mężczyźnie i zdominowanej. To przedstawicielka wcześniejszych pokoleń. Lilith natomiast jest wyzwolona, silna i niezależna, która symbolizuje kobiety współczesne i postępowe. Autorka pokazuje zmianę pozycji i sposobu myślenia kobiet współczesnego świata. Zmianę tą podkreśla słowami jednej z bohaterek : „… moja matka ma na imię Ewa. Ale mam nadzieję, że my jesteśmy córkami Lilith”.

Autorka świetnie przemyca do powieści obraz współczesnego Madrytu i jego mieszkańców. Pokazuje czym kierują się dziś młodzi Hiszpanie i co jest dla nich ważne. Ukazuje też ich zagubienie oraz upadek wartości we współczesnym świecie. Przedstawia problem jakim jest brak akceptacji i tolerancji dla inności.

W swej powieści podkreśla stereotypowość i odmienność postaci poprzez wyostrzenia i ubarwienia. Zabieg ten sprawia, iż łatwiej dostrzec różnice pomiędzy siostrami oraz ich matką. Charaktery bohaterek jednak są zbyt skrajne, aby móc się z nimi utożsamiać. Sam język Cristiny jest bardzo rażący i przekolorowany , co sprawia iż książka jest ciężka, a postaci wydają się być mało realne.

Mimo to powieść jest wyjątkowa i warta przeczytania. Ukazuje wiele problemów , które ignorujemy oraz niesie ze sobą wiele ważnych wartości. Ostatecznie pokazuje i uczy nas czym jest wolność. Tak jak dla bohaterek , dla każdego z nas ma inne znaczenie. Lucía Etxebarría pokazuje nam , że aby być wolnym nie wystarczy spełniać się w życiu zawodowym , rodzinnym czy w zaspokajaniu przyziemnym potrzeb. Wolnym nie można być dla innych. Nie wolno budować wolności na wzorcach. Wolność to sens życia, który należy odnaleźć w sobie.